و صرفش در راه حج سبب بيچارگى و مشقت شود فروشش واجب نيست . بلى اگر آنها بيشتر از حاجتش باشد واجب است مازاد را براى هزينه حج بفروشد ، بلكه كسى كه داراى منزلى است كه مثلًا دويست هزار تومان مىارزد و مىتواند آن را فروخته و منزل ديگرى به كمتر خريدارى نموده و بدون مشقت در آن زندگى كند ، و تفاوت دو قيمت وافى به هزينه حج و هزينه زندگى زن و بچه وى باشد لازم است اين عمل را انجام داده و به حج برود . [ مسائل استطاعت ] مسئله 23 : هرگاه انسان مالى داشته باشد كه به جهت احتياج به آن فروشش براى حج واجب نبوده ، ولى بعداً از آن مستغنى شده و ديگر حاجتى به آن ندارد ، واجب است آن را فروخته و حج نمايد ، مثلًا خانمى كه داراى زينت و زيورى بوده كه محلّ حاجتش بوده ، و فعلًا به علت بزرگى و پيرى يا به علت ديگر مورد حاجتش نيست ، واجب است آن را فروخته و قيمتش را در راه حج صرف نمايد . مسئله 24 : هرگاه انسان منزل ملكى داشته ، و منزل ديگرى نيز باشد كه مىتواند بدون ناراحتى در آن بنشيند و سكنى نمايد مانند منزل وقفى كه شرايط آن منطبق بر او